Wyspa doktora Moreau

Ta powieść science fiction z 1896 roku to jedno z najbardziej znanych dzieł H.G. Wellsa. Od czasu pierwszego wydania była wielokrotnie wznawiana i kilkukrotnie adaptowana na potrzeby kina. W filmach opartych na tej książce występowali m.in. Charles Laughton, Burt Lancaster i Marlon Brando. Spośród tych adaptacji jedynie wersja z 1932 roku z Laughtonem, zatytułowana The Island of Lost Souls (Wyspa zagubionych dusz), zdobyła powszechne uznanie. Natomiast film z 1996 roku w reżyserii Johna Frankenheimera, z Brando i Valem Kilmerem, został ostro skrytykowany zarówno przez recenzentów, jak i publiczność. Po pracy nad tym filmem Frankenheimer miał powiedzieć, że Kilmer był „najbardziej zaburzonym człowiekiem, z jakim kiedykolwiek pracował”. Powstały też inne ekranizacje: niskobudżetowe, nieme filmy oraz słuchowiska radiowe.
Jednym z powodów, dla których ekranizacje tej książki bywają trudne, jest fakt, że Wells nie napisał prostej przygodowej opowieści sci-fi czy horroru. Zamiast tego, książka głęboko wchodzi w zagadnienia filozoficzne – naturę ludzką i tożsamość, ingerencję w świat przyrody i boski porządek, istnienie i charakter Boga, ból i okrucieństwo. Sam Wells później określił książkę jako „ćwiczenie z młodzieńczej bluźnierczości”. Niestety, nigdy z tego nie „wyrósł” – z czasem stał się znanym brytyjskim przeciwnikiem chrześcijaństwa i innych religii. W swojej książce Bóg, niewidzialny król odrzucił tradycyjne religie zorganizowane, opowiadając się za „odrodzoną lub nowoczesną religią, która nie jest ani ateistyczna, ani buddyjska, muzułmańska czy chrześcijańska”.
Jeśli to wszystko brzmi trochę nudno – to faktycznie, momentami książka może sprawiać takie wrażenie. Na szczęście to w gruncie rzeczy dobra opowieść. Jeśli jednak szukasz czegoś bardziej ekscytującego i rozrywkowego na podobny temat, możesz sięgnąć po The Monster Men (Ludzie potwory) autorstwa Edgara Rice'a Burroughsa. Co prawda niektórzy krytycy uważają, że zawiera jedne z jego najgorszych fragmentów prozatorskich, ale mimo to jest to emocjonująca przygoda, która nie daje się zabić nawet przez krytykę stylu Burroughsa.