Wspaniałe, cudowne życie

📚 Oboje chcieli napisać te biografie [RECENZJA] 📚

"(...) zawsze istnieją trzy wersje: twoja, moja i prawdziwa" - E. Henry, "Wspaniałe, cudowne życie"

Czekałyśmy w pięknym domu, na Margaret. Stres był w nas ogromny. Miałyśmy się spotkać z nią na żywo i porozmawiać o jej książce, którą chce by ktoś napisał. W tym przypadku Alice ma szansę być w gronie osób typowanych do wykonania tego zadania. Ale przeciwnikiem jest jeszcze mocny typ: Hayden Anderson. Nie będzie wcale łatwo.

Dwoje przeciwieństw spotyka się w jednym celu: spisania biografii Margaret Ives po której słuch przed laty zaginął. Teraz wraca i chce wybrać jak najlepszego kandydata na stanowisko pisarza.

Nasza bohaterka jest pewna siebie, ciągle sobie to powtarza, mimo, że jest dziennikarką stara się o tę posadę. Jednak na jej drodze stoi właśnie on, człowiek z nagrodą Pulitzera. Ceniony autor. Nie łatwo z takim kimś rywalizować.

Bohaterka jest ciekawa postaci skandalistki Margaret. Jest też bardzo uprzejmą i uroczą kobietą myślącą o innych, nie tylko o sobie.

Hayden to typ utalentowany, ale bardzo skryty i mało rozmowny. Jakby wszystko co mógł zostawiał sobie i nie wyjawiał to na powierzchnię. Był na swój sposób tajemniczy. A ja to kocham, gdy ktoś skrywa w sobie największe tajemnice i powoli one wychodzą na powierzchnię, albo nigdy to nie nastąpi.

Sama fabuła jest bardzo ciekawa, musimy przyglądać się pracy dwóch różnych ludzi, którzy rywalizują o jedną i tą samą pracę. A mimo to muszą zachować klasę i godność. Ale czy na pewno muszą z sobą rywalizować? A co jeśli zaczną się z sobą dogadywać już na początku rekrutacji?

Motyw pisarzy, jest tym, który nadaje tej książce takiego podwójnego charakteru. Mamy Autorkę książki w której mamy dwoje pisarzy - uwielbiam takie zabiegi. Obserwujemy kunszt pisarski Autorki książki, a zarazem też głównej bohaterki czy Haydena. Obserwujemy ich pracę od środka. Tak jakby kreśliła to sama Autorka ich rękami.

Podobało mi się to, że w książce nie ma zwlekania, jest po prostu akcja. Spotkania, rozmowy, przypadkowe wpadanie na siebie, odwiedzanie różnych miejsc, wgłębianie się w myśli głównej bohaterki, ocena emocji.

Między czasie dostajemy kilka smaczków dotyczących życia Margaret, jakby były stronami w biografii, mówiącymi jak wyglądało jej życie. Ale czy tak było naprawdę?

Plusem jest też, to, że całą historię opowiada nam właśnie Alice, przez co otrzymujemy od razu analizę całej akcji w książce od niej samej. Uwielbiałam to tutaj.

Podsumowując: wciągająca historia o dwójce ludzi specjalizujących się w pisaniu, których może połączyć coś więcej niż Margaret Ives i jej historia.