Królowa nieszczęścia

Jerzy Niemczuk w swojej powieści wprowadza nas w głąb polskiej prowincji, tworząc dzieło dalekie od naśladowania zagranicznych bestsellerów czy typowego kryminału sensacyjnego. Jest to szczegółowa analiza miejscowej rzeczywistości, która choć czasem stawia bolesne diagnozy, zachwyca talentem i lekkością stylu, unikając publicystycznych naleciałości. Młodzi bohaterowie powieści nie są jedynie użytkownikami Internetu; często angażują się społecznie, ścigając zło poza istniejącymi systemami i strukturami, wierząc w zmianę kraju. Mazury, miejsce, w którym rozgrywa się akcja, dodają powieści uroku. Dzięki pomysłowemu zabiegowi, jakim jest umieszczenie kamery w czapce Kamila, czytelnik może niemal bezpośrednio doświadczyć piękna tej krainy - jezior, rzek, lasów - oraz skontrastować ten obraz z mało malowniczym miasteczkiem Mroki, będącym centrum wydarzeń. Niemczuk mistrzowsko ukazuje życie w prowincjonalnym miasteczku, skupiając się na tematach miłości, intryg oraz walki o władzę. Szczególnie intrygująca jest część dotycząca rządów burmistrza i jego starań o reelekcję, które prowadzą do emocjonującego zakończenia, ukazującego, że walka o wpływy jest nieustanna, a jej rezultaty krótkotrwałe. Czytając tę książkę, można nie tylko zanurzyć się w mniej znanym świecie, ale także docenić kunszt językowy pisarza. Cechy charakterystyczne dla twórczości Niemczuka, takie jak wyrafinowany humor i subtelna satyra, sprawiają, że lektura dostarcza pełnej satysfakcji poznawczej.