Koszmarne scenariusze. Socjologiczne studium konstruowania lęku w dyskursie globalizacyjnym

Ta książka nie próbuje zasugerować, że odkrywa coś zupełnie nowego, co mogłoby wydawać się nie na miejscu. Zgodnie z wypowiedzią Stanisława Kozyr-Kowalskiego, tylko bogowie, geniusze i intelektualni hochsztaplerzy posiadają zdolność tworzenia rzeczy absolutnie nowych. Zamiast tego, książka łączy istniejące już niezależne teorie, tworząc ich syntezę. W dzisiejszych czasach specjalizacji naukowej taka integracja idei pozwala spojrzeć na zgromadzoną wiedzę z nowej perspektywy.„Koszmarne scenariusze”, wspomniane w tytule, to termin zaczerpnięty od Ulricha Becka, który pojawia się w ostatniej części książki. Można je zrozumieć na dwa różne sposoby. Pierwsze podejście traktuje te scenariusze jako niepokojące wizje przyszłości globalnej społeczności. Drugie rozumienie odnosi się do analizy dyskursu, gdzie „scenariusze” mogą oznaczać przyjęte w określonym kontekście społecznym sposoby komunikowania się. Zatem tytułowe scenariusze wiążą się zarówno z posępnymi prognozami dla współczesnego świata, jak i z powszechnymi, a czasem wręcz rytualnymi, formami opowiadania o globalizacji.