Katastrofa Nietzschego w Turynie

Już w 1902 roku Francesco Orestano zauważył: Kolejna książka o Nietzschem? Tak zapytają wszyscy, świadomi, ile publikacji na temat tego filozofa ukazało się w ostatnim czasie, a liczba ta rośnie w szybkim tempie. Co zatem można powiedzieć dzisiaj, kiedy bibliografia poświęcona Nietzschemu liczy tysiące tytułów? Od czasów Orestano zainteresowanie Nietzschem rosło i osiągnęło szczególną intensywność, co przejawia się w niezliczonych esejach i monografiach, które ukazują się przez cały rok. Dołożenie kolejnej książki o Nietzschem mogłoby wydawać się jak przynoszenie darów na Samos, które nie są już potrzebne. Jednakże brakuje jednej istotnej pozycji! Verrecchia podjął się zadania zrekonstruowania końcowego okresu życia Nietzschego i rozwoju jego choroby psychicznej, korzystając z fragmentów informacji rozsianych w ówczesnej prasie, archiwach miejskich, dokumentacji medycznej oraz naukowych monografiach i listach. Imponująca dociekliwość autora zasługuje na uznanie i może stanowić inspirację dla dokumentalistów współczesnego świata. Odkrywanie Verrecchii jako filozofa odbywa się powoli. Był myślicielem, który nie podążał wydeptanymi ideologicznymi ścieżkami, czerpiąc inspirację ze sceptycyzmu Montaignea i pesymizmu Schopenhauera, sceptycznie patrzył na idee postępu, a Hegla określał mianem świadomego oszusta.