Kalający własne gniazdo

Lęk przed odrzuceniem przez społeczeństwo towarzyszy ludziom od zarania dziejów, stanowiąc jedną z najgłębszych obaw. Jednakże niektórzy odczuwają silną pokusę, by sprzeciwić się ogólnym normom i wzorcom, odrzucić konformizm i zrobić coś, co jest szeroko potępiane. Taka pokusa najczęściej pozostaje niewyrażona, sublimowana poprzez podziw dla artystów lub bohaterów, którzy wykazują się nonkonformizmem w kulturze i sztuce. Publiczne łamanie przyjętych norm społecznych to zjawisko rzadkie, dostępne dla osób, które z potencjalnego społecznego wykluczenia czynią niejako swoją "profesję", stając się skandalistami.Książka, której opis dotyczy, bada te jednostki, które zdecydowały się na krytykę własnego społeczeństwa, rezygnując z lojalności wobec grupy. Koncentruje się na pojęciu "kalającego własne gniazdo" (niem. Nestbeschmutzer), opisując osoby, które zdecydowały się na otwartą krytykę swoich społeczności. Analizowane są przykłady z austriackiej debaty publicznej dotyczącej trudnego dziedzictwa narodowosocjalistycznego. W książce uwzględniono działania i kontrowersje wywołane przez takich artystów jak Thomas Bernhard, Elfriede Jelinek, Peter Turrini, Robert Menasse i Martin Pollack.