Jak rozbiłam szkło. Moje dorastanie wśród świadków jehowy wyd. specjalne

Tulia przez prawie trzy dekady swojego życia nie miała okazji cieszyć się urodzinowym prezentem. Nie mogła zakładać krótkich spódnic ani wyrażać swojego zdania na głos. Nie pozwalano jej także spotykać się z ukochanym chłopakiem, ponieważ nie należał do Świadków Jehowy. Obawiała się, że jej „grzechy” zostaną zgłoszone, a potem będzie musiała szczegółowo je tłumaczyć przed komitetem sądowniczym. Była przekonana, że takie zasady są właściwe, bo Jehowie należy być posłusznym, tak nowił każdy, komu ufała. Co jednak sprawiło, że zaczęła mieć wątpliwości i dostrzegać rysy w rzeczywistości, w której żyła? Historia o życiu, gdzie radość to grzech i nawet prywatność jest nadzorowana przez zbór, a każde odejście oznacza zerwanie więzi z najbliższymi. To opowieść o dziewczynie, która zdecydowała się wybrać wolność.Tulia Topa dorastała w rodzinie Świadków Jehowy, wierząc, że świat poza zborem stanowi zagrożenie. Od młodego wieku angażowała się w działalność, ostrzegając domowników przed nadchodzącym Armagedonem. Działalność religijną kontynuowała jako misjonarka. Obecnie, odkąd w wieku 27 lat opuściła Świadków Jehowy, odkrywa świat na nowo i dzieli się swoimi doświadczeniami na Instagramie. Opowiada, jak mimo strachu rozpocząć nowe życie.„To niebezpieczna książka. Ponad sto tysięcy osób w Polsce i osiem milionów na świecie nie powinno jej czytać. Choć brak oficjalnego zakazu, jestem przekonana, że ci, którzy głoszą swoje przekonania jako Świadkowie Jehowy, zniszczą tę książkę, jeśli trafi w ich ręce. Po prostu przejdą obok niej w księgarni, okazując wyraźne obrzydzenie, wystarczy im rzut oka na okładkę” – fragment książki.