Izby rzemieślnicze

Piąty tom serii "Spór o koncepcje samorządu gospodarczego w Polsce (1918–1939)" poświęcony jest analizie organizacji zawodowych rzemiosła. W okresie międzywojennym koncepcje te były dość ograniczone. Państwo odgrywało kluczową rolę w rozwoju zrzeszeń rzemieślniczych, które funkcjonowały jako źródło nowych pomysłów i rozwiązań. W tamtym czasie rzemiosło stanowiło najbardziej rozwiniętą formę samorządu gospodarczego w Polsce, co widać szczególnie wyraźnie w latach 1944/1945–1989, kiedy to rzemieślnikom udało się nie tylko utrzymać, ale i rozwinąć samorząd gospodarczy. Kluczowe pytanie dotyczy związku z okresem międzywojennym, jako że książka koncentruje się na rzemieślniczych organizacjach zawodowych w II Rzeczypospolitej, a nie w czasach PRL. To właśnie wtedy zaczęły się kształtować organizacje zawodowe rzemiosła, które przekształciły tę grupę zawodową w znaczący element ogólnopaństwowy. Państwowe inicjatywy były decydujące w organizacji tego ruchu, jednocześnie rzemieślnicy wnosili praktyczne rozwiązania, nadając życie nowym strukturom. Już w międzywojniu został więc zbudowany fundament pod rozwój samorządowy tej gałęzi gospodarki w późniejszym okresie.