Gotycyzm

Gotycyzm w kulturze i literaturze lat 1760–1830 jest rezultatem imponującego projektu naukowego, w który zaangażowali się badacze z kilkunastu polskich instytucji naukowych, obejmującego filologów polskich oraz specjalistów z zakresu neofilologii. Projekt ten zachęca do odkrycia pierwotnych znaczeń i kontekstów związanych z gotycyzmem, który historycznie jest przypominany jako interesujący temat do refleksji nad jego wcześniejszymi formami, jak zauważają Redaktorzy we Wstępie. Przedmiotem badań są dzieła literackie autorów z różnych obszarów językowych i kulturowych, w tym polskiego, angielskiego, francuskiego, niemieckiego, czeskiego, rosyjskiego, niderlandzkiego oraz amerykańskiego, tworzone w latach 1760–1830. To okres, który tradycyjnie uważa się za czas pojawienia się i umocnienia gotycyzmu w tekstach kultury. Jak zauważa dr hab. Agata Seweryn, prof. KUL, monografia koncentruje się na kwestiach związanych z pełnym rozpoznaniem gotycyzmu, obejmując jego genezę związaną z zainteresowaniem średniowieczem pod koniec XVIII i na początku XIX wieku, a także przemiany w architekturze, estetyce i zwyczajach tamtych czasów. Takie spojrzenie jest niezwykle cenne, ponieważ gotycyzm w kontekście XVIII i początku XIX wieku był wyrazem pewnej estetyki literackiej, a obecnie stał się elementem kultury współczesnej, masowej i popularnej. Gości w jej opisie jako kategoria i termin badawczy, pomagając w kategoryzacji i uporządkowaniu zjawisk kulturowych. Dr hab. Agata Roćko, prof. IBL PAN, zwraca uwagę na te istotne aspekty w swojej recenzji.