Głodni

Książka opowiada o trudnych doświadczeniach kobiety, która w czasie procesu rozwodowego w poszukiwaniu alimentów natrafia na absurdalne przeszkody biurokratyczne w instytucjach opieki społecznej i nie tylko. Akcja toczy się w przygnębiających miejscach, takich jak placówki pomocy społecznej, szpitale i stołówki dla potrzebujących. Główna bohaterka widzi świat przez pryzmat głodu, tworząc nieco przejaskrawiony, miejscami surrealistyczny obraz Krakowa, który odbiega od turystycznych wyobrażeń i ukazuje miasto wykluczonych. W swojej opowieści wplata historie wielu głodujących, zarówno ludzi, jak i innych istot.W wywiadzie dla biBLioteki z 2021 roku, autorka, Iwona Bassa, wyjaśniała, że chciała przedstawić świat, w którym zawodzą wszystkie formy wsparcia i człowiek zostaje pozostawiony sam sobie, zmagając się z głodem, chorobami, niezapłaconymi rachunkami i groźbą odcięcia prądu. Przedstawia moment, w którym spełnienie podstawowych potrzeb wydaje się luksusem.Iwonie Bassie zależało, by uniknąć typowego martyrologicznego tonu zwykle towarzyszącego kwestiom społecznym, więc wybrała formę absurdu, czarnego humoru i poetyckiego języka. Jak zauważa Jakub Kornhauser, Bassa umiejętnie opisuje literackie smaki w drobnych epizodach życia ludzi bez korzeni, wiecznie poszukujących swojego miejsca, a betonowa rzeczywistość Krakowa przypomina im pustynię.W almanachu "Poetyckie i prozatorskie debiuty", redaktor książki podkreśla, że Bassa jest jak torpeda, ale nie taka pędząca na oślep, lecz zwinna i zwrócająca uwagę na wszystko wokół. Autorka pokazuje Kraków jako miejsce, które kusi wędrowców swoim fałszywym blaskiem, a potem zamyka ich w ciemnych piwnicach bez środków do życia. W "Głodnych" Bassa zdecydowała się na połączenie absurdu i liryzmu, tworząc wyjątkową książkę.