Dziewczyna z lasu

Kornel Sawicki kocha las od dziecka. Pewnego dnia znajduje nieprzytomną dziewczynę i postanawia się nią zająć. I od tego momentu jego spokój został zburzony. Wokół Kornela zaczynają dziać się rzeczy, których nie potrafi wyjaśnić. Ktoś obserwuje jego dom, ktoś inny próbuje go zastraszyć, a mieszkańcy wioski coraz częściej szepczą za jego plecami. Dlaczego pojawienie się dziewczyny wywołało tyle reakcji? Tego próbuje dowiedzieć się nasz bohater, a to co odkrywa wprowadza go w sieć niebezpiecznych wydarzeń.
Tempo akcji jest tutaj zróżnicowane. Na początku poznajemy bliżej Kornela i jego życie. Pojawienie się tajemniczej dziewczyny sprawia, że tempo wzrasta. Autorka jednak nie odkrywa przed nami wszystkiego od razu. Stopniowo zostają wyjaśniane pewne wydarzenia. Napięcie zaczyna wzrastać każda stroną i nie wiemy komu można ufać a komu nie.
Klimat tej książki jest mroczny i niepokojący, a las jako tło sprawia, że nie jeden raz na plecach pojawią się ciarki. Książką zdecydowanie jest z gatunków tych „jeszcze tylko jeden rozdział”. Nie można od niej oderwać się.
Autorka posiada lekki i przystępny styl pisania. Książkę czyta się płynnie, bez ciężkiego, przesadnie rozbudowanego języka. Sporo uwagi poświęca odczuciom bohaterów i ich reakcjom. Dzięki czemu książkę czyta się naprawdę szybko i przyjemnie.
„Dziewczynę z lasu” polecam tym którzy cenią historie pełne sekretów i niedopowiedzeń. Oraz tym, lubią, kiedy napięcie narasta stopniowo i tym którzy lubią zastanawiać się, komu można zaufać a komu nie.