Dziedzictwo Słowackiego w poezji polskiej ostatniego półwiecza 1918-1968

Marian Tatara (1931–2004) był wybitnym historykiem i teoretykiem literatury, związanym z Instytutem Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie pełnił funkcję profesora. Jego prace koncentrowały się głównie na twórczości poetów romantycznych, w szczególności Juliusza Słowackiego i Cypriana Norwida. Tatara współtworzył razem z prof. Ewą Miodońską-Brookes i prof. Adamem Kulawikiem ważne dzieło "Zarys poetyki", a także przyczynił się do opracowania rozdziału "Romantyzm" w książce "Historia literatury polskiej w zarysie", redagowanej przez prof. Mariana Stępnia i prof. Aleksandra Wilkonia.Jako autor licznych prac literaturoznawczych, jego artykuły były publikowane zarówno w czasopismach naukowych, jak i tomach zbiorowych. Prowadził również redakcję historycznoliterackiej serii "Zeszytów Naukowych Uniwersytetu Jagiellońskiego", gdzie ukazało się ponad trzydzieści numerów. Tatara angażował się również aktywnie w działalność Oddziału Krakowskiego Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. Przez wiele lat przewodniczył Komisji Historycznoliterackiej Polskiej Akademii Nauk, pełniąc również rolę jej historiografa.