Demokracja nacjonalistyczna. O myśli politycznej Zygmunta Cybichowskiego

Zygmunt Cybichowski (1879-1946) był prawdopodobnie jednym z nielicznych profesorów uniwersyteckich w II Rzeczypospolitej, który otwarcie wyrażał poparcie dla nielegalnego Obozu Narodowo-Radykalnego, w tym jego najbardziej ekstremalnego skrzydła Falangi. W okresie międzywojennym wielu polskich intelektualistów, dziennikarzy, działaczy politycznych, a także urzędników państwowych było w różnym stopniu zafascynowanych faszystowskimi Włochami i Trzecią Rzeszą, jednak niewielu wykazywało tak jawne poparcie dla reżimów Mussoliniego i Hitlera jak Cybichowski. Jego świetnie rozwijającą się karierę akademicką przerwał konflikt z Menachemem Beginem, ówczesnym studentem prawa na Uniwersytecie Warszawskim, który później został premierem Izraela. W czasie II wojny światowej był jednym z nielicznych Polaków próbujących krótkotrwałej współpracy politycznej z Niemcami, co było bardzo nietypowym posunięciem. Mimo takich kontrowersji, Cybichowski był cenionym prawnikiem, politologiem oraz konstytucjonalistą, a także wykładowcą Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze. Jego życie i działalność wskazują, że Zygmunt Cybichowski nie jest postacią, którą można łatwo zaklasyfikować ani ująć w standardowe ramy.