Dark Agony. Hellish. Tom 5

Ta historia bardzo szybko mnie wciągnęła, jednak do pewnego momentu.

Uwielbiam motyw zabójstw w Akademii i próby odnalezienia mordercy. Zagadki w książkach z serii Hellish są tym za co w pewnym stopniu lubię te książki. Relacja między Aidenem i Esmeray odgrywa ważną rolę dla fabuły całej książki, ale jest jednocześnie tak irytująca jak sami bohaterowie. Dosłownie czułam jakby przy każdej scenie z ich udziałem było dokładnie to samo, ale zmienione jakieś szczegóły co do miejsca czy czasu. Tak, zrozumiałam, że oni mówią, że nic nie czują, że się w sobie nie zakochają, że jedyne co ich łączy to nienawiść i chcą zabić siebie nawzajem. Nie potrzebuje mieć tego co kilka stron.

Książka nie zaskoczyła mnie jakoś bardzo, a jeśli już to nie było to pozytywne zaskoczenie. Całe zakończenie, które najprawdopodobniej miało wywołać efekt wow, którego nikt się nie spodziewał było jak dla mnie bardzo oczywiste i nie byłam w najmniejszym stopniu zaskoczona tym co się stało. Zaskoczyła mnie natomiast liczba przekleństw w tej książce. Minęło sporo czasu od kiedy czytałam tego typu książkę i zdążyłam już jak bardzo te przekleństwa potrafią uprzykrzyć czytanie. Jak najbardziej rozumiem, że taka jest natura bohaterów, a wulgaryzmy często wzmacniają przekaz i są nadużywane, ale mimo wszystko było ich tu moim zdaniem zdecydowanie za dużo.

Ta książka ma wiele wad, jednak jak już mówiłam, uwielbiam wątek tajemnicy pisany przez Weronikę Plotę i właśnie dlatego zamierzam przeczytać również White Agony. Mam nadzieję, że druga część dorówna tej po względem mroczności i tajemnic, ale też, że jakkolwiek zaciekawi mnie fabuła niezwiązana z morderstwami, bo tutaj tak na dobrą sprawę mogłoby jej nie być i książka byłaby znacznie lepsza.

Zacznę od tego , że jestem pozytywnie zaskoczona , patrząc na to , że trylogia Hellish oraz Hidden Hearts mi zbytnio nie podeszło tak więc do tego tomuu też nie podchodziłam zbyt optymistycznie tak teraz po przeczytaniu to z pewnością ten tom ze mną na trochę zostanie.

Bohaterka nie jest nijaka tylko ma charakterek , który nie boi się pokazywać , a także nie jest irytyjąca bo nie ukrywam z tym miałam problem co do Aurory. Wątek akademii jest bardzo dobrze napisany i wyczuwa sie w niektórych momętach mrok. Sceny spicy nie są też tak często co uważam za plus bo osobiście nie lubię tego.

Widać po tym tomie wyższy poziom w pisaniu dzięki czemu książkę o wiele lepiej się czyta .