Czerwona nić

Premiera 11/03/2026

Wow!
To była bardzo dobra książka.
Rzadko czytam kryminały czy thrillery, w tym przypadku skusiłam się przez wzgląd na autorkę, twórczość Agnieszki znam z innych gatunków literackich i bardzo je sobie cenię.
Tutaj także się nie zawiodłam.
*
Ruta Rosieńska po dłuższej przerwie wraca do służby w policji. Otrzymała przydział w posterunku w Rutce-Tartaku. Liczy na to, że będzie to cicha praca na końcu świata. W jej życiu nie układa się najlepiej, ma nadzieję, że to właśnie na Suwalszczyźnie uda jej się ułożyć życie na nowo i znaleźć tu upragniony spokój.

Przeglądając stare akta trafia na niewyjaśnioną sprawę zabójstwa dwójki dzieci. Wydarzyło się to w latach dziewięćdziesiątych w Foluszu. Obok ciała chłopca znaleziono kauczukową piłeczkę, natomiast u dziewczynki brakowało jednego bucika. Sprawcy nie udało się znaleźć.

Podczas oględzin jednego ze starych domów na sprzedaż, trafia na strych, gdzie niechcący odnajduje tajemnicze pudełko a w nim.. dziewczęcy sandałek przewiązany czerwoną nicią.
Czy jest to bucik zabrany z miejsca zbrodni?

Wraz z młodym posterunkowym starają się rozwiązać zagadkę. Rozpoczynają śledztwo, choć świadków i osób pamiętających tamtą tragedię sprzed 30 lat, jest niewiele.
Czy uda im się trafić na trop mordercy? Czy ten jeszcze w ogóle żyje?
*
Książka mocno trzyma w napięciu.
Szczególnie, że zostało tutaj poruszone morderstwo dwojga niewinnych dzieci.

Folusz i okolice są bardzo mroczne i tajemnicze. Mieszka tam niewiele mieszkańców, a wokół chaty szeptuchy i lasu, gdzie doszło do zabójstwa, nie ma sąsiadów. Będąc świadkiem wypraw Ruty w tamte rejony, aż wytrzymywałam oddech ze strachu, co może ją tam spotkać. Ciężko było dojechać autem, nie było zasięgu i działy się tam podejrzane rzeczy, może to jakaś magia?

Bardzo cieszę się, że jest to pierwszy tom serii o Rucie Rosieńskiej, bo powiem szczerze, że bardzo ją polubiłam, chciałabym ją poznać bliżej, szczególnie, że nie zdradziła zbyt wielu rzeczy ze swojego życia.
A jeszcze ten młody posterunkowy Patryk... Taki niewinny, a coś czuję, że sprawdzi się tutaj powiedzenie "Cicha woda brzegi rwie".

Bardzo polecam. Jestem oczarowana i nie mogę się doczekać 2 tomu!