Chłopcy z miasta

„Chłopcy z miasta” autorstwa Matta Burczyka to powieść, która przenosi nas do powojennego Chicago, świata pełnego tajemnic, przemocy i ludzi, którzy próbują zacząć wszystko od nowa. Dwóch braci, naznaczonych traumą wojny, buduje swoją nową tożsamość na kłamstwie, podejmując się pracy w rzeźni. Każdy z nich radzi sobie z przeszłością na swój sposób - jeden szuka ujścia emocji w boksie, drugi w hazardzie.

Sytuacja komplikuje się, gdy jeden z nich trafia na ciało zamordowanego mężczyzny, a wszystko wskazuje na porachunki mafijne. To wydarzenie uruchamia lawinę zdarzeń, w którą bracia zostają wciągnięci dużo głębiej, niż mogliby się spodziewać. Muszą zmierzyć się nie tylko z niebezpiecznymi ludźmi, ale też z własną przeszłością, która nie daje o sobie zapomnieć…

Ogromnym atutem tej książki jest klimat. Czuć tu brudne ulice Chicago, zadymione bary, nielegalne interesy i napięcie unoszące się w powietrzu. Autor świetnie oddaje realia tamtych czasów, tworząc historię, która momentami przypomina scenariusz filmowy.

„Chłopcy z miasta” to historia o lojalności, przetrwaniu i cenie, jaką trzeba zapłacić za prawdę. To także opowieść o braterstwie, wystawionym na naprawdę ciężką próbę.

"Henry, co to za impreza bez dobrego sparingu? W sumie ci Włosi dziwnie na mnie patrzą" - M. Jurczyk, "Chłopcy z miasta"

Rozpoczynamy nową historię w Waszyngtonie w listopadzie 1963 roku. Dwoje mężczyzn jedzie samochodem, jeden ubrany w garnitur i skórzaną kurtkę z nienaganną fryzurą zaczesaną do tyłu. Mają robote do wykonania. Ktoś ich śledzi, oni nie odpuszczą tak łatwo. Teraz rozpoczęło się dopiero piekło...

"Kiedy umrę, pójdę do nieba, bo całe życie spędziłem w piekle"*

Przenosimy się do Chicago lat 50. Mężczyzna (Henry Hardy, lat 33) opowiada nam o swoich relacjach z bratem Frankiem z którym przeszedł już nie jedno w czasie II wojny światowej, bojąc się represji razem wyemigrowali do USA. Zarazem opisuje nam realia jego teraźniejszego życia i otoczenia w tym kraju. Życie w Polsce też nie było piękne za czasów wojennych. W nich stracili wszystko.

Henry i jego brat pracują w rzeźni, normalny dzień. Jednak zaburza go krzyk Włocha: Giuseppe z Neapolu. Woła, krzyczy nasz bohater w końcu dostrzega to co Włoch, na haku zamiast połówki wieprzka wisi ciało mężczyzny. Pełno na nim ran i brutalności oprawców. Jest to Borys Iwanow, który pracował na tym samym zakładzie co bracia.

"Bóg z wami - powiedział, zamykając za nami drzwi. Nie wiedziałem, czy Bóg rzeczywiście będzie z nami na tym weselu. Za to tego, że zawita tam diabeł, byłem akurat pewien"*

Po treningu nasi bracia spotkali się w pokoju szkoleniowca na rozmowie, oprócz nich była tam: Sean, trener i ksiądz. Rozmowa się toczyła o owym wydarzeniu, by gładko przejść do rozmowy, która miała pozostać, tylko między nimi. Wtedy to nadchodzi pomysł by odnaleźć zabójców małżeństwa Iwanowów. Bracia mają mieszane uczucia. Jednak gra się rozpoczęła i każdy scenariusz teraz jest tym realnym. Między czasie podążamy za mafizozem Tony'm i jego własną historią. Kiedy Henry milczy z swoją historią, następne rozdziały pisze Tony, a zarazem... Frank!

W tej książkę podobało mi się to, że wybrany rozdział jest objęty głębiej określonym wskaźnikiem akcji. Po za tym każdy rozdział posiada dokładne wytyczne, gdzie się znajdujemy razem z bohaterami. Dla mnie bardzo super pomysł, ułatwiło mi to orientację, gdzie sama jestem.

Polubiłam bardzo Franka jak i Henry'ego. Frank wydawał się taką oazą spokoju z ciężką przeszłością, ale potrafiącemu podnieść się z ziemi i funkcjonować. Swoją drogą bardzo, bardzo religijny z niego człowiek. Henry wydawał mi się bardziej zdystansowany i mniej chętny na jakie kolwiek śledztwa w sprawie tego morderstwa. Po prostu chciał żyć w spokoju. Tutaj jednak bardziej rozumiałam Henry'ego, ale jednak Frank i jego spokój wewnętrzny coraz bardziej mnie do siebie ciągnął.

Potem wydarzyło się coś co kazało na chwilę odłożyć książkę i zastanowić się nad wszystkim co się wydarzyło przez ostatnie 58 strony. Autor umie zrobić prawdziwy rollercoaster, a książka nawet jeszcze dobrze się nie zaczęła. Tym wszystkim przyciągnął sam Autor mnie jeszcze bardziej do tej książki. Chciałam wiedzieć co będzie dalej, co spotka Henry'ego i jego otoczenie. Co tak naprawdę się wydarzyło tamtego dnia z Borysem. I czy dostanę wszystkie odpowiedzi na toczące się w mojej głowie pytania.

" Chłopcy z miasta wracają do gry!"*

Henry wciągnął się w grę w której nic nie jest pewne i każdy scenariusz jest możliwy. Zgadza się dołączyć do zorganizowanej akcji przeciwko Włochom w której musi z innymi: zlikwidować paru kapitanów, spalić kilka lokali i naprzykrzać się ile się da tym ludziom. Henry i jego kumple muszą wykonać zadania sióstr McCarty w zamian za możliwość kontaktu Henry'ego z Enzo czy też rozwiązaniu zagadki morderstwa Iwanowów tego chce się dowiedzieć Sean. A sam Enzo w zamierzeniu ma mu pomóc rozwiązać jego sprawy, która leży mu na sercu.

Cała historia w książce toczy się przez 13 lat. Od czerwca 1950 do grudnia 1963 r. Tak naprawdę toczy się tutaj wszystko. Każda akcja, każdy ruch, każdy bohater, każdy scenariusz, każda emocja lub jej brak. Wszystko. Wszystko tutaj było: dobry i zły bohater.

To było bardzo mocne, polecam!

* Cytat pochodzi z wyżej recenzowanej książki