Xianyong Bai - sylwetka autora

Bai Xianyong, współczesny pisarz z Tajwanu, urodził się jako syn generała Kuomintangu, Baia Chongxi (1893-1966). W czasie chińskiej wojny domowej, Bai uciekł z matką i rodzeństwem do Hongkongu, po czym w 1952 roku przyłączył się do ojca na Tajwanie. Tam podjął studia z anglistyki na Tajwańskim Uniwersytecie Narodowym w Tajpej. W latach 1958-1963 uczestniczył w działalności grupy młodych pisarzy związanych z czasopismem Xiandai wenxue, gdzie zadebiutował opowiadaniem "Jin da nainai".

W 1963 roku Bai wyjechał do Stanów Zjednoczonych, by studiować literaturoznawstwo na University of Iowa. Po uzyskaniu dyplomu w 1965 roku rozpoczął pracę jako profesor na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara, gdzie nauczał aż do 1994 roku. Wśród najważniejszych utworów Baia znajdują się powieści takie jak "Taibei ren" (1971), która przybliża losy zwolenników Kuomintangu uciekających z komunistycznych Chin na Tajwan, oraz "Niezi" (1983), osadzone w środowisku gejowskim w Tajpej. Jego zbiory opowiadań, "Niuyue ke" i "Zhijiage zhi si", rozgrywają się wśród społeczności chińskiej diaspory w Stanach Zjednoczonych. Twórczość Baia Xianyonga, czerpiąca z zachodniego modernizmu, znacząco wpłynęła na powojenną literaturę tajwańską.