Wiktor Marek - sylwetka autora

Profesor Marek to wybitny polski matematyk, logik i informatyk, związany z University of Kentucky. Początkowe lata swojej kariery spędził na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie na wydziale matematyki i fizyki uzyskał magisterium w latach 1960-1964. Jego rozprawa doktorska, napisana pod kierunkiem Andrzeja Stanisława Mostowskiego, dotyczyła modeli permutacyjnych w teorii mnogości. W roku 1972 habilitował się na tej samej uczelni, badając metamatematykę teorii mnogości.

Badania profesora Marka obejmowały wiele aspektów podstaw matematyki, w tym kombinatorykę nieskończoną, hierarchię konstruowalną oraz teorię klas Kelley-Morse. Wykazał również niesprzeczność Hipotezy Fraisse'go, odnosząc ją do aksjomatu konstruowalności Gödla. Współpracował także z Marianem Srebrnym nad badaniem własności luk w hierarchii konstruowalnej.

Wczesne lata 70-te to czas, gdy Marek nawiązał współpracę z profesorem Zdzisławem Pawlakiem, badając systemy informacyjne oraz wprowadzając pojęcie zbiorów przybliżonych. To osiągnięcie miało istotny wpływ na rozwój informatyki, z przełożeniem na związki ze statystyką i algebrą uniwersalną.

Ponadto, Marek wniósł istotny wkład w rozwój logik niemonotonicznych, zwłaszcza logiki domniemań i autoepistemicznej, co doprowadziło do stworzenia Answer Set Programming. Wspólnie z M. Truszczyńskim udowodnił, że problem modeli stabilnych w programach logicznych jest NP-zupełny, a dla programów z dowolnymi symbolami funkcyjnymi problem ten jest Sigma-1-1 zupełny.