Tadeusz Barucki - sylwetka autora

Polski architekt i niezależny badacz architektury, który wsławił się również jako publicysta, zdobywał wykształcenie i doświadczenie w różnych dziedzinach od połowy lat 40. XX wieku. W latach 1944-1949 studiował matematykę na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Równolegle zgłębiał historię sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Jego edukacja obejmowała także architekturę, którą studiował na Politechnice Warszawskiej, która tymczasowo mieściła się w Lublinie, oraz na Wydziałach Politechnicznych Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, które później przekształciły się w Politechnikę Krakowską.

Do 1961 roku był aktywnie zaangażowany w pracę zawodową w Polsce, pełniąc role naukowca w Instytucie Urbanistyki i Architektury w Warszawie oraz architekta w państwowych biurach projektowych, takich jak Biuro Projektów Przemysłu Węglowego w Krakowie i Biuro Studiów i Projektów Komunikacji w Warszawie. W latach 1956-1961 pełnił funkcję Sekretarza Generalnego Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP) w Warszawie.

Od 1961 roku koncentruje się na podróżach międzynarodowych, podczas których prowadzi wykłady i bada architekturę zarówno dawną, jak i współczesną. Jego prace naukowe zaowocowały publikacją setek artykułów w branżowych czasopismach w Polsce i za granicą oraz wydaniem wielu książek, które przedstawiają architekturę wybranych krajów oraz monografie znanych architektów. Stworzył również obszerne archiwum, zawierające kilkaset tysięcy przeźroczy dokumentujących architekturę z różnych zakątków świata.

Jego działania na rzecz społeczności architektonicznej zaczęły się intensywnie rozwijać od 1956 roku dzięki jego pracy w SARP, gdzie angażował się w różnorodne inicjatywy organizacyjne, wystawiennicze i wydawnicze. W 1977 roku był współzałożycielem bazy danych Arkisyst przy UNESCO. Uzyskał wiele prestiżowych wyróżnień, w tym nagrodę im. Jeana Tschumiego w 1981 roku, przyznawaną przez Międzynarodową Unię Architektów za promowanie architektury na świecie, oraz Honorową Nagrodę SARP w 1985 roku za popularyzację wiedzy o architekturze.