Steven Weinberg - sylwetka autora

Amerykański fizyk teoretyczny, który jest profesorem na University of Texas at Austin, rozpoczął swoją edukacyjną podróż w 1950 roku na Uniwersytecie Cornella. Po zdobyciu dyplomu licencjata udał się do Kopenhagi, aby kontynuować naukę w Instytucie Fizyki Teoretycznej. Tam nawiązał współpracę z Davidem Frischem i Gunnarem Källénem, angażując się w działalność badawczą. Po roku spędzonym w Danii powrócił do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuował swoją edukację na Uniwersytecie Princeton i w 1957 roku zdobył doktorat, pracując pod kierunkiem Sama Treimana.

W latach 1959-1960 pracował na Uniwersytecie Columbia, a następnie, od 1960 do 1966 roku, na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Skupiał się na badaniach z zakresu fizyki cząstek elementarnych oraz analizie zachowań wysokoenergetycznych w kontekście diagramów Feynmana. Zapoczątkował także swoją przygodę z astrofizyką oraz rozpoczął pisanie książki "Gravitation and cosmology", ukończonej w 1971 roku.

W 1966 roku został wykładowcą na Uniwersytecie Harvarda, a także pełnił funkcję profesora wizytującego na Massachusetts Institute of Technology. Dołączył do grona profesorów fizyki tej uczelni w 1969 roku, a gdy w 1973 Julian Schwinger opuścił Harvard, objął jego stanowisko i współpracował z Smithsonian Astrophysical Observatory. W 1982 roku zdecydował się przejść na Uniwersytet Teksański w Austin.

Jednym z najważniejszych dokonań naukowca było sformułowanie w 1967 roku teorii, która zintegrowała oddziaływania słabe i elektromagnetyczne. Ta tzw. "elektrosłaba teoria" została potwierdzona eksperymentalnie w 1973 roku dzięki badaniom przeprowadzonym w akceleratorach cząstek. Za swoje przełomowe badania, w 1979 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki wraz z Sheldonem Lee Glashowem i Abdusem Salamem, za wkład w rozwój jednolitej teorii słabego i elektromagnetycznego oddziaływania cząstek elementarnych. Więcej informacji znajduje się na stronie: https://******.**