Steven Weinberg - sylwetka autora

Amerykański fizyk teoretyczny, profesor na Uniwersytecie Teksańskim w Austin, rozpoczął swoją edukację na Uniwersytecie Cornella w 1950 roku. Po uzyskaniu stopnia licencjata wyjechał do Kopenhagi, gdzie w Instytucie Fizyki Teoretycznej zaczął pracę badawczą wspólnie z Davidem Frischem i Gunnarem Källénem. Po roku spędzonym w Danii wrócił do USA, by ukończyć studia na Uniwersytecie Princeton, gdzie uzyskał doktorat w 1957 roku pod kierunkiem Sama Treimana. Od 1959 do 1960 roku pracował na Uniwersytecie Columbia, a następnie, w latach 1960–1966, na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Jego prace badawcze w tym okresie koncentrowały się na fizyce cząstek elementarnych oraz zachowaniach wysokoenergetycznych na diagramach Feynmana. Zainteresował się również astrofizyką i zaczął pisać książkę "Gravitation and cosmology", ukończoną w 1971 roku. W 1966 roku otrzymał stanowisko wykładowcy na Uniwersytecie Harvarda i pełnił rolę profesora wizytującego w Massachusetts Institute of Technology. W 1969 roku został mianowany profesorem fizyki. Po odejściu Juliana Schwingera objął w 1973 roku stanowisko profesora na Uniwersytecie Harvarda. Współpracował również ze Smithsonian Astrophysical Observatory. W 1982 roku przeniósł się na Uniwersytet Teksański w Austin. W 1967 roku stworzył teorię opisującą oddziaływania słabe i elektromagnetyczne. W 1973 roku jego elektrosłaba teoria została potwierdzona doświadczalnie w akceleratorach cząstek. W 1979 roku, razem z Sheldonem Lee Glashowem i Abdusem Salamem, otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za prace nad jednolitą teorią wzajemnego oddziaływania słabego i elektromagnetycznego cząstek elementarnych.