Sat-Okh - sylwetka autora

Sat-Okh, znany również jako Długie Pióro, urodził się jako Stanisław Supłatowicz. Był żołnierzem Armii Krajowej, a także pisarzem i gawędziarzem, który rozpoczął swoją literacką przygodę w 1958 roku. Jego twórczość, czerpiąca inspiracje z indiańskich korzeni, zyskała ogromną popularność na całym świecie. Debiutował powieścią autobiograficzną "Ziemia słonych skał", opisującą młodzieńcze lata spędzone w "szkole wilków". Następnie, w 1959 roku, opublikował "Biały mustang", zbiór baśni i legend indiańskich, który kilkakrotnie przekładano na różne języki. W późniejszych latach Sat-Okh kontynuował eksplorację tematów związanych z kulturą Indian Ameryki Północnej w takich dziełach jak: "Powstanie człowieka" (1981), "Fort nad Athabaską" współtworzone z Yácta-Oya (1985), "Głos prerii" (1990), "Tajemnica Rzeki Bobrów" (1996), "Serce Chippewaya" (1999) i "Walczący Lenapa" (2001). W ZSRR ukazały się jego książki, takie jak "Ziemia słonych skał" (1964), "Opowieści starego Sagamore" (1972), "Drogi się schodzą" (współpraca z Antoniną Leonidovną Rasulovą, 1973), "Tajemnicze ślady" (1975) oraz "Głosy Ameryki" (1976). Jego twórczość tłumaczona była na wiele języków, w tym rosyjski, niemiecki, francuski, japoński, czy czeski, a także na mniej oczywiste języki jak mongolski, gruziński czy hebrajski. W 1987 roku "Biały mustang" został przetłumaczony na pismo Braille'a. Prywatne Muzeum Indian Ameryki Północnej imienia Sat-Okha znajduje się w Wymysłowie, w pobliżu Tucholi k. Chojnic.