Narcyz Łubnicki - sylwetka autora

Polski filozof z wieloletnim doświadczeniem jako pracownik Instytutu Filozofii UMCS zdobył wykształcenie na prestiżowej Sorbonie, gdzie w 1929 roku obronił pracę "Critique des elements fondamentaux de la doctrine kantienne" pod kierunkiem Lalande'a. Łubnicki znany był ze swojego krytycznego podejścia do metafizyki i teologii, opowiadając się za materializmem i ateizmem. Uważał, że metafizyka, mistyka i religia odnoszą się do bytów nieistniejących w rzeczywistości. Filozofię, którą propagował, określał mianem krytycyzmu. Stawiał ją w opozycji do metafizyki, podkreślając jej zdolność do niezależnego myślenia oraz zgodność z kryteriami naukowymi, co sprawia, że unika dogmatyzmu. W jego opinii, systemy metafizyczne, choć zbliżone do religii i poezji, nie spełniają wymagań naukowości, choć mogą być cenione ze względu na swoje walory estetyczne.

Łubnicki koncentrował swoje prace na historii filozofii, teorii poznania, metodologii nauk, a także na psychologii, antropologii filozoficznej i etyce. Za swoje osiągnięcia w pracy naukowej i dydaktycznej został odznaczony Krzyżem Kawalerskim oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w latach 1957 i 1964. W 1982 roku otrzymał honorowy tytuł doktora "honoris causa" Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.