Mira Ledowska - sylwetka autora

Mira Ledowska, z domu Krum, przyszła na świat w 1937 roku w Tłumaczu, obecnie znajdującym się na terenie Ukrainy. Ocalona z Holokaustu, pracowała jako nauczycielka języka polskiego w Izraelu. Jej babka oraz siostra matki, Ludwika Hartenstein, zostały podczas likwidacji tłumackiego getta deportowane do obozu zagłady w Bełżcu. Mała Mira zdołała uciec z Tłumacza wraz z rodzicami, dzięki pomocy miejscowego rolnika, który wywiózł ich z getta furmanką. Niestety, tuż przed tą ucieczką zginął jej nowo narodzony brat. Po opuszczeniu getta, rodzina ukrywała się w młynie prowadzonego przez pana Dwolińskiego w Beremianach, a następnie schronili się w lesie. Tam, wskutek donosu polskiego leśniczego, niemiecki żołnierz zastrzelił ojca Miry na oczach jej i matki.

Po tej tragedii Mira i jej matka znalazły schronienie w Pużnikach, gdzie zostały przyjęte przez Antoninę Działoszyńską. Dzięki pomocy miejscowego proboszcza, Działoszyńska zorganizowała im fałszywe dokumenty. W jej domu, przedstawiając się jako kuzynki zmarłego męża gospodyni, Adela i Maria Kowalik, przetrwały wojnę. Po wojnie, pobycie w Monasterzyskach i Jeleniej Górze, osiadły we Wrocławiu. Mira ukończyła tam seminarium nauczycielskie i rozpoczęła studia polonistyczne. Jednak w 1957 roku, po antysemickim incydencie na uczelni, zdecydowała się przerwać studia i wyemigrować do Izraela.

W Izraelu wyszła za mąż za Bronisława Ledowskiego, pochodzącego z Łodzi, którego rodzina przeżyła tamtejsze getto. Mira ukończyła hebraistykę i przez 36 lat pracowała jako nauczycielka przedmiotów hebrajskich. Od 2001 roku pracuje w Instytucie Polskim w Tel Awiwie, gdzie spotyka się z młodzieżą, dzieląc się historią swojej rodziny i opowiada o „Sprawiedliwych wśród Narodów Świata”.