Maria Ratuld-Rakowska - sylwetka autora

Maria Rakowska, znana również jako Maria Ratuld-Rakowska, urodziła się w 1864 roku w Warszawie, a zmarła w 1940 roku w Paryżu. Była polską tłumaczką oraz literaturoznawczynią, autorką wspomnień z podróży do Teheranu. Jej edukacja rozpoczęła się w II Gimnazjum Żeńskim w Warszawie, po czym przeniosła się wraz z Bronisławą Skłodowską do Paryża, gdzie podjęła studia z zakresu nauk przyrodniczych na Uniwersytecie Sorbońskim. W trakcie swojego pobytu we Francji, Maria zaangażowała się w działalność społeczną i włączyła się w kręgi polskiej inteligencji. Należała także do Gminy Narodowo-Socjalistycznej, gdzie poznała swojego przyszłego męża, okulistę Władysława Ratulda, którego poślubiła około 1891 roku. W 1894 roku wyjechała razem z mężem na dwa lata do Teheranu.

Maria Rakowska opublikowała w 1904 roku wspomnienia ze swojego pobytu w Iranie w książce zatytułowanej "Podróż Polki do Persji", używając podwójnego nazwiska, mimo że doszło do separacji z mężem. Nawet po tej publikacji, wszystkie jej inne prace wydawała już jako Maria Rakowska. Rakowska była biegła w czterech językach obcych: angielskim, francuskim, niemieckim i rosyjskim, choć nie tłumaczyła z rosyjskiego. Jej przekłady na język polski to między innymi "Polowanie na karybu" autorstwa Arthura de Gobineau, "Dziwna historia doktora Jekylla i mister Hyde’a" Roberta Louisa Stevensona oraz "List rekomendowany" Eugène’a Labiche’a.

Z kolei na język francuski przełożyła dzieła Wacława Sieroszewskiego, Marii Konopnickiej, Bolesława Prusa, Stefana Żeromskiego, a także Antoniego Słonimskiego, w tym jego "Moją podróż do Rosji". Maria była również zaangażowana w literaturoznawstwo, czego efektem było stworzenie pierwszej polskiej syntezy historii literatury anglojęzycznej zatytułowanej "Zarys literatury angielskiej od początków do naszej doby". W tej pracy uwzględniła m.in. literaturę amerykańską i australijską. Jej artykuły wprowadzały polskich czytelników w świat poetów z tych regionów, a jako pierwsza przybliżyła znaczenie twórczości Williama Butlera Yeatsa w kontekście teatru irlandzkiego. Współpracowała także z różnymi tytułami polskiej prasy, takimi jak „Tygodnik Ilustrowany”, „Biblioteka Warszawska” czy „Wiadomości Literackie”.