Leonard Runkiewicz - sylwetka autora

Prof. dr hab. inż. Leonard Runkiewicz przyszedł na świat w 1939 roku w miejscowości Góra Grabowiec na Zamojszczyźnie. W tej samej miejscowości ukończył szkołę podstawową, a swoje wykształcenie średnie zdobył w 1956 roku w Liceum Ogólnokształcącym im. Władysława Jagiełły w Płocku. Po maturze rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa Przemysłowego Politechniki Warszawskiej, gdzie po pięciu latach intensywnej nauki uzyskał tytuł magistra inżyniera budownictwa lądowego w 1961 roku.

Karierę zawodową zaczął już rok wcześniej na Politechnice Warszawskiej, gdzie pracował w Katedrze Teorii Sprężystości i Plastyczności pod kierunkiem prof. W. Olszaka. Oprócz prowadzenia zajęć dydaktycznych angażował się w badania naukowe z mechaniki stosowanej oraz oceny konstrukcji inżynierskich. W tym okresie zyskał także doświadczenie w Biurach Projektowych jako asystent, projektant i konstruktor, projektując elementy konstrukcyjne Dworca Warszawa Śródmieście.

W latach 1963-1965 zdobywał doświadczenie budowlane, pracując w wykonawstwie na stanowiskach kierowniczych, gdzie zarządzał budowami obejmującymi budownictwo mieszkalne, ogólne i komunalne o złożonych konstrukcjach. Równocześnie angażował się w projekty związane z oceną stanu oraz rozbudową budynków. Dzięki swojemu zaangażowaniu, w 1964 roku uzyskał uprawnienia budowlane w specjalności inżynieryjno-konstrukcyjnej.

W latach 1965-67 pracował w Biurze Projektowym, gdzie projektował konstrukcje do przemysłu hutniczego, z naciskiem na Walcownię Średnio-Drobnej Huty Warszawa. Jednocześnie rozwijał swoje zainteresowania badawcze, przystępując do pracy w Instytucie Techniki Budowlanej, gdzie skoncentrował się na nowoczesnych metodach badania konstrukcji budowlanych. Te badania oraz jego wkład w rozwój metod nieniszczących badania betonu zaowocowały zdobyciem stopnia doktora nauk technicznych w 1971 roku oraz doktora habilitowanego dziesięć lat później.

Od 1990 roku prof. Runkiewicz prowadził wykłady z konstrukcji żelbetowych na kilku politechnikach w Polsce, w tym na Politechnice Warszawskiej, gdzie promował ponad 160 prac dyplomowych. Poza dydaktyką angażował się w projekty badawczo-konstrukcyjne oceniające i diagnozujące złożone konstrukcje przemysłowe.

Prof. Runkiewicz ma na swoim koncie ponad 500 publikacji naukowych i liczne wystąpienia na konferencjach krajowych i międzynarodowych. Jego działalność w Polskim Związku Inżynierów i Techników Budownictwa (PZITB) oraz Instytucie Techniki Budowlanej ukoronowana jest licznymi nagrodami, w tym Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz prestiżową Nagrodą im. W. Żeńczykowskiego.

Jako wpływowy naukowiec i opiniotwórca, nadal aktywnie działa na rzecz rozwoju budownictwa w Polsce, kierując czołowymi projektami badawczymi i konstruktorskimi oraz uczestnicząc w ważnych konferencjach związanych z sektorem budowlanym.