Krzysztof Pigoń - sylwetka autora

Polski fizykochemik, profesor związany z Politechniką Wrocławską, ukończył studia chemiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1948 roku. Początkowo pełnił funkcję asystenta Kazimierza Gumińskiego na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1956 roku obronił pracę doktorską. Rok później objął stanowisko kierownika Katedry Chemii Fizycznej na Politechnice Wrocławskiej. Tytuł profesora w dziedzinie nauk chemicznych zdobył w 1970 roku. W swojej karierze zajmował różne stanowiska na PWr, w tym prodziekana Wydziału Chemicznego, wicedyrektora oraz dyrektora Instytutu Chemii Organicznej i Fizycznej, a także zasiadał w Senacie uczelni. Przeszedł na emeryturę w 1986 roku. Jego badania koncentrowały się na fizykochemii półprzewodników oraz elektrycznych właściwościach kryształów molekularnych. W 1960 roku odbył staż naukowy w ETH Zurich. Był twórcą Szkoły Chemii Fizycznej Organicznego Ciała Stałego, oraz promotorem 13 doktorów nauk chemicznych, spośród których 8 uzyskało habilitację, a 5 osiągnęło tytuł profesora. Napisał 46 prac naukowych oraz książkę pt. "Półprzewodniki organiczne" wspólnie z K. Pigoniem i K. Gumińskim. Był także autorem znanego podręcznika "Chemia fizyczna" razem z Zdzisławem Ruziewiczem. Wyróżniono go Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.