Katarzyna Pawluś - sylwetka autora

Wyobraź sobie, że twój świat staje w miejscu na 650 dni. Każdego dnia musisz żegnać się z bliskimi, niepewna, czy twój umysł nie wyłączy się na zawsze. Twoje ciało odmawia posłuszeństwa – do życia są ci potrzebne aparaty i rurki. Choć jesteś świadoma swojej sytuacji, pozostajesz bezradna, sparaliżowana i cierpiąca fizycznie. Przez ponad 650 dni żyjesz w klaustrofobicznej rzeczywistości, mając nadzieję na lek, który przywróci ci normalne życie. Ludzie pytają, jak to możliwe, że się uśmiechasz, że optymizm cię nie opuszcza i wciąż pomagasz innym? Odpowiedzią jest nauka, którą wyniosłam dzięki Robakowi. Uśmiech bywa wyzwaniem, zwłaszcza gdy stajesz w obliczu niezrozumiałych doświadczeń, nie będąc pewnym, czy dasz radę je przejść. Idziesz przez życiową burzę, nie wiedząc, kiedy ustąpi. W swojej książce chciałam podzielić się zasadami, które pomogły mi szczęśliwie żyć pomimo trudności. Cierpliwość jest pięknem sama w sobie. Zapominam imię mojego męża, ale przywiązuję go do siebie miłością i radością. Nie pójdę na spacer, do kina czy na lody z dziećmi, ale mogę ich najmocniej przytulać. Nie zatańczę w deszczu, ale kołyszę się pod światłem księżyca w różowym wózku inwalidzkim.