Halina Taborska - sylwetka autora

Dr hab. Halina Taborska była wybitną polską filolożką, filozofką oraz historyczką sztuki, a także cenioną wykładowczynią akademicką. Pochodziła z Puław. Jej prace naukowe koncentrowały się na roli instytucji kultury w rewitalizacji miast Europy, sztuce monumentalnej upamiętniającej cywilne ofiary drugiej wojny światowej oraz współczesnej sztuce publicznej w europejskich metropoliach, ze szczególnym uwzględnieniem jej funkcjonowania w nowych lub odnawianych przestrzeniach miejskich. W latach 1966–1998 była związana z wyższymi uczelniami w Londynie, gdzie zajmowała się estetyką, historią sztuki i idei oraz teorią i praktyką współczesnej sztuki publicznej. W okresie 1975–1982 pełniła rolę wykładowcy gościnnego i profesora wizytującego na ponad dwudziestu amerykańskich instytucjach naukowych i uczelniach, w tym na Harvard University oraz City University of New York Graduate Center. Pełniła funkcję rektora Polskiego Uniwersytetu Na Obczyźnie w Londynie i została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Halina Taborska żyła 87 lat. Wśród jej ważniejszych publikacji znajdują się "Pamięć Shoah. Kulturowe reprezentacje i praktyki upamiętniania" (2009), "Miasto, które nie zginęło. Ludność cywilna Warszawy 1939–1945 i pomniki jej poświęcone" (2014) oraz "Sztuka w miejscach śmierci. Europejskie pomniki ofiar hitleryzmu" (2019). Była żoną Bolesława Taborskiego do jego śmierci w 2010 roku, miała córkę Annę.