Gao Ertai - sylwetka autora

W 1957 roku Gao został uznany za prawicowego działacza w środowisku antyprawicowym i skierowany do obozu pracy o wyjątkowo ciężkich warunkach. Przez krótki okres między 1962 a 1966 rokiem, czyli przed wybuchem Rewolucji Kulturalnej, pracował w Instytucie Badań Zabytków Kultury w Dunhuang, gdzie mógł na chwilę odetchnąć od wcześniejszych trudności. Niestety, wraz z Rewolucją Kulturalną jego sytuacja ponownie się pogorszyła. Po zakończeniu tego okresu Gao rozpoczął pracę jako wykładowca na uniwersytetach w Lanzhou i Nanjing.

Jego życie ponownie się skomplikowało po wydarzeniach na placu Tiananmen w 1989 roku, kiedy został aresztowany i spędził 138 dni w więzieniu. Po wyjściu na wolność zdecydował się na emigrację i obecnie pracuje jako wykładowca wizytujący na University of Nevada. Gao zyskał uznanie w latach 80. dzięki swoim pracom z zakresu estetyki, takim jak "Lun mei" [O estetyce]. Jego esej literacki "Xunzhao Jiayuan" [W poszukiwaniu ojczyzny] oraz "Tiechuang bairi" [Sto dni za kratami], oba napisane na wygnaniu, znalazły szerokie grono odbiorców wśród chińskich intelektualistów.