Eleanor Farjeon - sylwetka autora

Eleanor Farjeon była angielską autorką, która zyskała uznanie dzięki swoim książkom dla dzieci, sztukom teatralnym, poezji, biografiom, książkom historycznym i satyrom. Wiele z jej dzieł ozdobiły ilustracje Edwarda Ardizzone'a, a jej obfita korespondencja także doczekała się publikacji. Farjeon zdobyła liczne nagrody literackie, a na jej cześć Children's Book Circle ustanowiło Eleanor Farjeon Award, która docenia wkład twórców literatury dziecięcej.

Eleanor urodziła się w Londynie jako córka uznanego pisarza Benjamina Farjeona oraz Maggie Jefferson Farjeon. Pochodziła z literackiej rodziny: jej dwaj młodsi bracia, Joseph i Herbert, byli również pisarzami, natomiast starszy brat był kompozytorem. Znana w rodzinie jako "Nellie", Eleanor była delikatnym i nieśmiałym dzieckiem, które z powodu problemów ze wzrokiem oraz słabego zdrowia uczyło się w domu. Większość czasu spędzała na poddaszu wśród książek. Ojciec wspierał ją w pisaniu już od piątego roku życia. Swoje wspomnienia z dzieciństwa opisała w autobiografii "A Nursery in the Nineties" z 1935 roku.

Mimo że późniejsze życie Eleanor toczyło się w literackich i teatralnych kręgach Londynu, największe inspiracje czerpała z własnego dzieciństwa oraz rodzinnych doświadczeń. Podczas I wojny światowej jej rodzina przeniosła się do hrabstwa Sussex, którego malownicze krajobrazy i lokalne tradycje miały znaczący wpływ na jej pisarstwo.

Już jako osiemnastolatka, Eleanor, prawnuczka amerykańskiego aktora Jeffersona, napisała libretto do operetki "Floretta", do którego muzykę skomponował jej starszy brat Harry, późniejszy kompozytor i nauczyciel muzyki. Współpracowała także z młodszym bratem Herbertem, ekspertem od dzieł Szekspira, przy wspólnych projektach takich jak "Kings and Queens" (1932), "The Two Bouquets" (1938), "An Elephant in Arcady" (1939) i "The Glass Slipper" (1944).

Eleanor nawiązała liczne przyjaźnie z wybitnymi pisarzami, wśród których byli D. H. Lawrence, Walter de la Mare i Robert Frost. Szczególnie bliskie relacje łączyły ją z poetą Edwardem Thomasem i jego żoną. Po śmierci Edwarda wspierała Helen Thomas, a ich korespondencję opublikowała w książce "Edward Thomas: The Last Four Years" (1958).

Po wojnie Farjeon pracowała jako poetka, dziennikarka i prezenterka, często pisząc pod pseudonimami takimi jak Tomfool czy Chimaera. Jej poezja ukazywała się w wielu czasopismach, m.in. "The Herald", "Punch", "Time and Tide", "The New Leader" i "Reynolds News". Choć nigdy nie wyszła za mąż, utrzymywała bliskie relacje przez trzy dekady z Georgem Earlem, nauczycielem języka angielskiego. Po jego śmierci związała się przyjaźnią z aktorem Denysem Blakelockiem, który opisał ją w książce "Eleanor, Portrait of a Farjeon" (1966).

W latach 50. Eleanor Farjeon została uhonorowana trzema prestiżowymi nagrodami literackimi: The Carnegie Medal of the Library Association, The Hans Christian Andersen Award oraz the Regina Medal of the American Catholic Library Association. Jej twórczość była także inspiracją dla znanego japońskiego reżysera animacji, Hayao Miyazakiego.