Aurelia Wyleżyńska - sylwetka autora

Polska pisarka i publicystka urodziła się na Podolu i zdobyła rozległe wykształcenie. Najpierw studiowała na Wydziale Literatury krakowskich Wyższych Kursów dla Kobiet, później kontynuowała naukę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1907–1911. Podczas I wojny światowej mieszkała w Rosji i w 1918 roku poślubiła Jana Parandowskiego, lecz ich małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1924 roku. Była aktywną uczestniczką życia literackiego, co potwierdza jej udział jako delegatki na zjeździe Związku Zawodowego Literatów Polskich 4 lutego 1922 roku w Warszawie. W 1924 roku zdecydowała się opuścić Polskę i przeniosła się do Paryża, gdzie intensywnie angażowała się w działalność polonijną oraz współpracowała z francuskim stowarzyszeniem Les Amis de la Pologne.

Na początku września 1939 roku powróciła do Warszawy. Podczas okupacji niemieckiej aktywnie włączała się w działalność konspiracyjną, pisząc do prasy oraz udzielając schronienia Żydom, w tym oficerom żydowskiego pochodzenia, w swoim mieszkaniu przy ul. Lipowej. Dodatkowo organizowała przerzut leków do warszawskiego getta. Na końcu swojego życia opracowała "Notatki pamiętnikarskie", które, choć jeszcze nieopublikowane, znajdują się w Archiwum Akt Nowych i Bibliotece Narodowej w Warszawie. Ten tekst jest cennym źródłem wiedzy o życiu Polaków pod okupacją niemiecką, zawierającym kluczowe informacje biograficzne autorki. Zmarła 3 sierpnia 1944 roku w wyniku obrażeń odniesionych pierwszego dnia powstania warszawskiego.