Andrzej Kisielewicz - sylwetka autora

Polski matematyk oraz logik, pełniący funkcję profesora na Uniwersytecie Wrocławskim, rozpoczął swoją edukację z zakresu matematyki na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii tejże uczelni, gdzie ukończył studia w 1976 roku. Tymczasowo podjął pracę jako mechanik samochodowy w Szwecji, równocześnie opracowując doktorat. W 1979 roku obronił pracę doktorską pt. "O liczbie operacji algebraicznych w algebrach idempotentnych", napisaną pod kierunkiem doc. Jerzego Płonki w Instytucie Matematycznym PAN w Warszawie, co pozwoliło mu uzyskać tytuł doktora nauk matematycznych. Następnie pracował jako adiunkt na Politechnice Wrocławskiej. Pod koniec lat 80., w trakcie pobytu w Kanadzie, prowadził zajęcia na Uniwersytecie Manitoba w Winnipeg, a w 1990 roku wyjechał na stypendium do Darmstadt w Niemczech. W 1992 roku uzyskał habilitację na Uniwersytecie Wrocławskim dzięki rozprawie "Trzy problemy związane ze składaniem funkcji", a w 1993 roku został pracownikiem Instytutu Matematycznego tej uczelni. Od 1996 roku był na stanowisku profesora nadzwyczajnego, a trzy lata później zaczął również wykładać na Uniwersytecie Opolskim. W roku akademickim 2001/2002 przyznano mu stypendium Fulbrighta na Uniwersytecie Vanderbilt w USA. Tytuł profesora nauk matematycznych zdobył w 2001 roku, a cztery lata później otrzymał stanowisko profesora zwyczajnego, którego przyjęcie opóźnił z przyczyn osobistych. Specjalizuje się w logice formalnej, algebrze oraz kombinatoryce. W 2019 roku ubiegał się o mandat w Parlamencie Europejskim z listy Prawa i Sprawiedliwości.