Andrzej Gnarowski - sylwetka autora

Poeta i krytyk, urodzony w 1940 roku w Warszawie, zadebiutował w 1971 roku na łamach miesięcznika „Więź”. Jego poezja ukazywała się w wielu czasopismach, takich jak „Tygodnik Kulturalny”, „Twórczość”, „miesięcznik Literacki”, „Życie Literackie”, „literatura”, „Poezja”, „Kierunki”, „Poezja Dzisiaj” oraz w „Londyńskiej Oficynie Poetów i Malarzy”, a także była prezentowana na antenie Polskiego Radia. W latach 1982-1985 współpracował z tygodnikiem „Tu i Teraz”, a w latach 90. z „Wiadomościami Kulturalnymi”. Obecnie działa jako współpracownik „Gazety Kulturalnej” i jest laureatem wielu konkursów oraz festiwali poetyckich w Łodzi. Znany jest także z prac krytycznoliterackich. Jest członkiem Związku Literatów Polskich i sekretarzem Zarządu Warszawskiego Oddziału tej organizacji. Wydał takie tomiki poezji jak „Czas na nieobecność” (1980), „Infradźwięki” (1993), „Wiersze wybrane” (1998), „Za późno” (2003) i „Nie ma takiej miłości...” (2007). Jego wiersze znalazły się w wielu antologiach, w tym „Sztuka latania” (1986) i „Poezja Polska. Antologia Tysiąclecia” (2002). Poezja autora była tłumaczona na kilka języków obcych, a on sam jest członkiem Prezydium Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich.