Alfred Döblin - sylwetka autora

Niemiecki pisarz Alfred Döblin, znany również jako esseista i teoretyk literatury, pochodził z żydowskiej rodziny kupieckiej, która osiedliła się w Szczecinie w 1878 roku. Jego dzieciństwo upłynęło w Berlinie, gdzie rozwijał swoje zainteresowania literaturą i naukami przyrodniczymi. Studiował neurologię i psychiatrię, a swoje literackie zacięcie rozwijał współtworząc ekspresjonistyczne czasopismo "Der Sturm" w 1910 roku.

W 1913 roku przedstawił nowatorską koncepcję powieści, krytykując tradycyjny psychologizm i postulując rozwój tzw. "powieści faktów" (Tatsachenroman). Największą sławę przyniosła mu jednak powieść "Berlin Alexanderplatz" z 1929 roku, uważana za pierwszą niemiecką powieść miejską (Großstadtroman).

W obliczu narastających prześladowań w 1933 roku wyemigrował do Francji, a trzy lata później przyjął tamtejsze obywatelstwo. W 1940 roku udał się do USA, jednak po zakończeniu wojny w 1945 roku powrócił do Niemiec Zachodnich. Tam prowadził w Baden-Baden czasopismo literackie "Das goldene Tor" w latach 1946–1951. Rozczarowany konserwatyzmem w kulturze RFN, w 1953 roku wrócił do Francji, lecz z powodu pogarszającego się zdrowia powrócił do Niemiec trzy lata później. Alfred Döblin zmarł w 1957 roku w Emmendingen w Badenii-Wirtembergii.

Döblin był aktywnym uczestnikiem kluczowych ruchów artystycznych, takich jak futuryzm, ekspresjonizm, dadaizm i Nowa Rzeczowość (Neue Sachlichkeit). Dzięki swojemu zaangażowaniu krytyczka Sabina Becker uznała go za jednego z najważniejszych przedstawicieli modernizmu literackiego w Berlinie. W 1979 roku Günter Grass ustanowił Nagrodę im. Alfreda Döblina, która jest przyznawana co dwa lata przez Akademię Sztuki w Berlinie i Literarisches Colloquium Berlin. W 2004 roku na Starym Mieście w Szczecinie, w miejscu, gdzie kiedyś stał dom Döblina, została odsłonięta tablica pamiątkowa.