Aleksiej Suworin - sylwetka autora

Rosyjski medyk-samouk, znany z wielu publikacji dotyczących leczenia głodówkami, urodził się w Sankt Petersburgu. Był synem znanego wydawcy, Aleksieja Siergiejewicza Suworina. Uzyskał wykształcenie z zakresu pedagogiki i filologii na Uniwersytecie Petersburskim, a później pracował jako dziennikarz oraz redaktor dla czasopisma "Nowoje Wriemja". Fascynował się zachodnią medycyną i medycyną Dalekiego Wschodu. Założył w Petersburgu wydawnictwo "Nowyj cziełowiek", które specjalizowało się w książkach o naturalnym lecznictwie, często testując opisywane metody na sobie.

Suworin poświęcał wiele uwagi zasadom odżywiania, promując jedzenie tego, co jest smaczne, tanie i łatwo dostępne. Podczas Rewolucji Październikowej walczył po stronie białych jako oficer. Po przegranej, około 1920 roku, znalazł się w Jugosławii, gdzie opublikował jedną ze swoich książek. Konflikt z wydawcą, który odmówił mu tantiem, doprowadził go do więzienia. Tam podjął głodówkę i samodzielnie broniąc się przed sądem, wygrał sprawę. W rezultacie ludzie zaczęli zwracać się do niego o pomoc medyczną, również listownie.

Pod koniec lat dwudziestych Suworin przybył do Polski i kontynuował działalność terapeutyczną. Wydał książkę "Leczenie głodowaniem" w 1934 roku, lecz spotkał się z ostrą krytyką ze strony lekarzy. Zaproszony do Francji z nadzieją na otwarcie kliniki leczenia głodem, napotkał liczne przeszkody, co doprowadziło do jego tragicznej śmierci. Istnieją podejrzenia, że zginął w wyniku samobójstwa przez zatrucie gazem, choć niektórzy sądzą, że mogło to być zabójstwo na zlecenie.