Aleksander Prusiewicz - sylwetka autora

Osoba ta dorastała w Kamieńcu Podolskim, gdzie ukończyła gimnazjum, po czym w Moskwie poświęciła się studiom przyrodniczym i słuchała wykładów z historii starożytnej. W 1907 roku ukończyła kurs muzealnictwa etnograficznego w Petersburgu. Od 1905 roku pełniła rolę kustosza w Muzeum Historycznym w Kamieńcu, odbywając liczne podróże po Podolu w celu zgromadzenia bogatych zbiorów etnograficznych i archeologicznych. Jej artykuły ukazywały się w rosyjskich wydawnictwach towarzystw archeologicznych, a także w polskich czasopismach takich jak „Dziennik Kijowski”, „Scena i Sztuka”, „Ruś”, „Litwa i Ruś”, „Wiadomości Numizmatyczno-Archeologiczne” i „Filatelista”.

W 1913 roku w Kamieńcu opublikowała po rosyjsku „Materiały do bibliografii Podolii”, a dwa lata później w Kijowie większe dzieło „Kamieniec Podolski - szkic historyczny”. W niepodległej Polsce pracowała w Łucku, gdzie zajmowała się ochroną zabytków w Urzędzie Wojewódzkim i nauczała historii oraz geografii. Od 1922 roku była członkiem Towarzystwa Opieki nad Zabytkami. Przez kilka lat pełniła funkcję kustosza Muzeum Wołyńskiego w Łucku, przekazując tam swoje zbiory etnograficzne na depozyt. Po przenosinach do Lwowa, zaczęła działalność w nowo tworzonym Muzeum Etnograficznym, któremu również oddała część zbiorów. W latach 1939-1940 była zatrudniona w Muzeum Historycznym we Lwowie. W 1941 roku podjęła dramatyczną decyzję o zakończeniu swojego życia.