Albertyna Dembska - sylwetka autora

Albertyna Ewa Szczudłowska-Dembska, urodzona 9 grudnia 1934 roku w Warszawie, zmarła 17 września 2013 roku w tym samym mieście, była wybitną polską egiptolożką i koptolożką. Uzyskała tytuł profesora doktor habilitowanej i specjalizowała się w historii oraz kulturze Starożytnego Wschodu. Była córką Mieczysława i Janiny. Lata okupacji spędziła w Warszawie, a po upadku powstania warszawskiego trafiła do obozu w Pruszkowie.

Edukację średnią zakończyła w liceum im. Narcyzy Żmichowskiej w 1951 roku. Następnie w latach 1951–1956 studiowała filologię orientalną na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie obroniła pracę magisterską na temat rozwoju partykuły m i n w języku egipskim. W 1965 roku zdobyła tytuł doktora na podstawie dysertacji o „papirusie Sękowskiego”, napisanej pod kierunkiem Rudolfa Ranoszka. Stopień doktor habilitowanej uzyskała w 1981 roku.

Od 1955 roku była związana z Uniwersytetem Warszawskim, gdzie przez wiele lat kierowała Zakładem Egiptologii na Wydziale Orientalistycznym. Pełniła także funkcję profesora w Instytucie Historii na Wydziale Historyczno-Socjologicznym Uniwersytetu Białostockiego. Ponadto, była członkinią Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN w latach 1987–1997 oraz Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego między 1962 a 1972 rokiem.

Jej mężem był orientalista Wojciech Dembski. Albertyna Ewa Szczudłowska-Dembska została pochowana 26 września 2013 roku na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie, w kwaterze 53G-1-5.