Apteka w getcie krakowskim

Tadeusz Pankiewicz, polski aptekarz, swoją relację o krakowskim getcie przedstawił z perspektywy okien apteki "Pod Orłem", usytuowanej w samym centrum tej zamkniętej dzielnicy. Naocznie doświadczył dramatu, który dotknął jego żydowskich przyjaciół i sąsiadów, co skłoniło go do spisania historii, aby uratować ją od zapomnienia. Jego apteka, działająca od 1941 roku, była jedyną w getcie, a Pankiewicz pozostawał jedynym Polakiem, który otrzymał zgodę na stałe przebywanie tam. Miejsce to szybko stało się nie tylko punktem sprzedaży lekarstw, ale także schronieniem oraz punktem kontaktowym dla społeczności żydowskiej i osób spoza getta. W aptece można było dowiedzieć się o wydarzeniach na froncie, przeczytać podziemne gazety, a nawet znaleźć się w bezpiecznym miejscu podczas przeprowadzanych nocą aresztowań. Przez to miejsce przechodziły listy i paczki, które łączyły dwa rozdzielone światy - getta i tzw. strony aryjskiej. Tadeusz Pankiewicz po raz pierwszy opublikował swoje wspomnienia w 1947 roku, a książka ta pozostaje do dziś bezcennym dokumentem tamtej rzeczywistości. Ci nieliczni, którym udało się przeżyć koszmar wojny, z wdzięcznością wspominają aptekę "Pod Orłem" i jej właściciela.