Algorytmy nastawione na lokalne wypadki

Mózg można przyrównać do małego słońca, w którym zachodzi nieustanna synteza słów, czyli myślenie. Te mentalne słońca różnią się między sobą: jedne są bardziej aktywne, inne mniej; niektóre są proste w swym wyrazie, a inne bardziej skomplikowane, odmienne w sposobach tworzenia myśli. Tkacz to autentyczna poetka, której słowa układają się w wiersze niemal bez wysiłku. Porusza się na granicy stanów, które mogą wydawać się patologiczne, ale wzbudzają wrażenie naturalnego zdrowia. To prawdziwy skarb narodu. Jak poeci rozpoznają jedyny w swoim rodzaju splot słów, który jednocześnie zamyka i otwiera myśl? Zazdroszczę jej tej umiejętności. To jak piec o niespotykanej temperaturze, której intensywność przebija zwykły wymiar ciepła, przypominając subtelność dobrego żartu. Gdy człowiek myśli, jego usta stają się narzędziem refleksji. Kiedy myśli są zbyt intensywne, czasem objawiają się jako śmiech. Wittgenstein w swych "Dociekaniach filozoficznych" twierdzi, że praca filozofa opiera się na gromadzeniu wspomnień z określonym celem, co jest zbieżne z życiem codziennym każdego człowieka. Wiersze Tkacz świadczą o jej zdolności do przypominania sobie wydarzeń z przeszłości w sposób niezwykle sugestywny i bieżący. Jej ojciec, będący elektronikiem, miał w domu wiele kabli i części elektronicznych, wśród których dorastała. W dzieciństwie wierzyła, że wystarczy połączyć odpowiednią ilość drutów i tranzystorów, aby prąd płynął sam z siebie. To podejście do twórczości odzwierciedla jej umiejętność syntezy słów i myśli. Piotr Bosacki, Posłowie.