5

Latem wyjątkowo lubię spędzać czas w tym miejscu. Moje podejście zmieniło się po przeczytaniu Prousta, przez co przestałem wierzyć, że czas można marnować. Podczas gdy inni entuzjaści wspinaczek górskich biegają po szczytach ubrani w kosztowne stroje, ja cieszę się chwilą z lemoniadą i pierniczkami, podziwiając Roztocką Czubę. Pewnego razu fragment tej góry osunął się, co spowodowało wycofanie transportu autobusowego z tego regionu, co mnie w sumie cieszy. To myśl, która towarzyszy mi, gdy zasypiam na leżaku. W snach odwiedza mnie Bartuś Obrochta, słynny gazda z Roztoki, niegdyś grający najpiękniejsze melodie dla takich postaci jak Sienkiewicz i Prus, obecnie grając tylko dla mnie.„5” to nie jest zwyczajny tom Łukasza Kamińskiego. Dziennik górski fikcyjnego poety ukazuje Tatry jako swoistą „piątą stronę świata”. Przypadkowo przewodnikiem tutaj jest diabeł – nieodłączny bohater góralskich opowieści, znany także w literaturze, począwszy od Księgi Hioba.Choć książka wpisuje się w nurt fikcji, jest pełna odniesień do rzeczywistości.Autor zdaje sobie sprawę, że na temat Tatr i ich kultury napisano już bardzo wiele. Zdając sobie sprawę z własnych ograniczeń, stawia przede wszystkim na wrażliwość, język i wyobraźnię, nie widząc nic złego w tym, że jego wkład do literatury tatrzańskiej opiera się głównie na emocjach. Stanisław Zieliński w swojej kultowej książce „W stronę Pysznej” zachęca, by każdy opowiadał o Tatrach w sposób unikalny. Każda historia związana z tymi górami jest wyjątkowa, ponieważ niezwykłość Tatr sama się broni.