41 utonięć

Nawet najstarsze pokolenie mieszkańców Wrocławia nie pamięta tak upalnego lata. Asfalt na ulicach mięknie, a plastikowe powierzchnie topnieją pod wpływem żaru. W witrynach aptek schną kwiaty, dodając do scenerii nostalgiczny klimat. Wrocław przypomina teraz Nowy Orlean, z zalewającymi go szczurami, które wyciągają kawałki pizzy z koszy na śmieci. Restauracje przenoszą na chodniki palmy w doniczkach, a sprzedawcy pomidorów zraszają swoje warzywa wodą, aby zminimalizować wpływ gorąca. Tropikalna atmosfera, przesycona intensywną seksualnością, nie pozwala mieszkańcom zaznać snu, skłaniając ich do nocnych wędrówek, w trakcie których kochają się, kłócą, słuchają muzyki w taksówkach i snują poważne plany, które z rana wydają się jedynie marzeniami.Wśród letniego zgiełku, pełnego festiwali, procesji i polityków, zespół Teatru Polskiego postanawia zrealizować spektakl, w którym wszystko ma być innowacyjne i abstrakcyjne. Ada, młoda malarka poszukująca pracy, otrzymuje niezwykłą okazję do wykazania się i zostaje zaproszona do udziału w projekcie. Za dnia zanurza się w teatralną atmosferę, a nocami spędza czas w towarzystwie innych poszukiwaczy swojej drogi. Bohaterowie próbują radzić sobie z lękiem poprzez zacieśnianie relacji, choć dla niektórych przebywanie blisko innych bywa ryzykowne. Poszukują alternatyw duchowych, próbując uciec od samotności, a jednocześnie starają się znaleźć bezpieczne miejsce, gdzie choć na chwilę mogą zapomnieć o rzeczywistości.Ich marzenia i dążenia mają klimat przyciemnionych barów, gdzie rozmowy o sztuce i miłości toczą się do późnych godzin, lecz z czasem język tych dyskusji staje się zawiły i niezrozumiały. W końcu zostają z niego jedynie prochy, puste słowa i niedotrzymane obietnice. Niemniej, mimo że nie zawsze się rozumieją, bohaterowie próbują porozumiewać się ze sobą. Ta próba jest ich jedyną nadzieją na odnalezienie więzi, której jeszcze mogą nadać głębsze znaczenie.