Zdradzeni, wyklęci, oczernieni

Książka Herkusa Kunčiusa, opublikowana w Litwie w 2007 roku, stanowi intrygujący zbiór tekstów, które przedstawiają postacie zaślepione przez lojalność wobec ideologii, a czasami przez zwykłą głupotę, co prowadzi ich do dokonywania przerażających czynów. W centrum uwagi znajdują się m.in. estoński żołnierz, oddanie wykonujący swoje internacjonalistyczne obowiązki podczas Praskiej Wiosny, oraz prokurator walczący przeciwko degeneracji współczesnych artystów. Litewscy partyzanci wspominają zamierzchłe czasy, łzawie wspominając brutalność i gwałty. Historie te ukazują, jak przemoc domowa stapia się z okrucieństwem w szerszym kontekście, tworząc przerażającą mieszankę grozy. Herkus Kunčius, urodzony w 1965 roku w Wilnie, jest wybitnym prozaikiem, eseistą, dramatopisarzem oraz autorem słuchowisk radiowych. Jego talent przyniósł mu liczne nagrody literackie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Wilnie, a zdobywał doświadczenie jako redaktor i krytyk sztuki w czasopismach kulturalnych takich jak „Krantas” i „Literatūra ir menas”. Jego bogaty dorobek pisarski, liczący około dwudziestu tomów prozy, został przetłumaczony na wiele języków, w tym angielski, duński, niemiecki, rosyjski, słoweński i szwedzki. W Polsce jego utwory były publikowane w czasopismach takich jak „Literatura na świecie”, „Tekstualia” i „Korespondencja z ojcem”. Znany jest polskim czytelnikom z książek: „Moja walka bambino” (2001), „Litwin w Wilnie” (2014), „Obrazki litewskie” (2019) wydanych przez Warsztaty Kultury oraz „Żelazna rękawica Stalina” (2023).