Zarys gramatyki uogólnień na materiale aforyzmów..

Książka przedstawia najważniejsze kwestie związane ze zdań ogólnych, skupiając się na aforyzmach. Celem analizy lingwistycznej było zidentyfikowanie polskich i rosyjskich form generalizacji oraz zbadanie typowych dla aforyzmów mechanizmów uogólniania. Dzięki zebranym tekstom autorka opracowała coś w rodzaju „gramatyki uogólnień”, obejmującej różnorodne eksponenty rejestru komunikacyjnego: przedmiotowe, jakościowe, ilościowe i temporalne. Analiza wykazała, że generalizacja jest istotnym elementem tekstów aforystycznych, a jednocześnie wskazała na różnorodne językowe środki wyrażania generyczności. Zarówno w polskich, jak i rosyjskich aforyzmach dostrzegalne są zbieżności w sposobach uogólniania, choć oba języki posiadają pewne systemowe różnice, które uwzględniono w opisie. Badania podkreślają różnorodność i kreatywność ludzkiego podejścia do generalizacji w codziennym użyciu języka, co odróżnia je od bardziej sformalizowanych koncepcji tego zjawiska. Monografia skierowana jest głównie do filologów specjalizujących się w językoznawstwie, zwłaszcza rusycystów i polonistów. Może być także użyteczna w nauczaniu języka polskiego i rosyjskiego oraz przy tłumaczeniach.