Wojna domowa

Publikacja ta stanowi drugą część zbioru "Corpus Caesarianum", obejmującego dzieła historyczne stworzone przez Gajusza Juliusza Cezara oraz jego następców. Skupia się na walkach o władzę w imperium rzymskim w latach 49–45 p.n.e. Najważniejszym elementem tego tomu jest "Wojna domowa", spisana osobiście przez Cezara. Po sukcesie "Wojny gallickiej" ("Bellum Gallicum"), jest to jego drugie dzieło, w którym szczegółowo, choć subiektywnie, przedstawia przebieg konfliktów, które sam prowadził. W 49 roku, przekraczając Rubikon na czele swoich legionów, Cezar wkroczył do Italii, stawiając czoła Senatowi i swojemu rywalowi, Pompejuszowi Wielkiemu. Po kilku latach walk Cezar zdobył absolutną władzę w imperium, uzyskując dyktatorskie prerogatywy. Choć nie dokończył opisu swoich kampanii z powodu tragicznej śmierci, jego działania zostały później zrelacjonowane przez nieznanych nam autorów, prawdopodobnie dawnych oficerów Cezara. Tom zawiera także ich relacje, takie jak "Wojna aleksandryjska", "Wojna afrykańska" i "Wojna hiszpańska", które opisują kampanie od wsparcia królowej Kleopatry w Egipcie do zwycięstwa w bitwie pod Mundą w Hiszpanii. Kompletne "Corpus Caesarianum" jest wynikiem długotrwałych prac profesora Eugeniusza Konika i Wandy Nowosielskiej, którzy zapewnili jednolitą translację i naukowe opracowanie dzieł Cezara i jego kontynuatorów.