Więcej-niż-tylko-ludzkie lekcje języka polskiego. Edukacja polonistyczna w czasach kryzysu klimatycznego

W ostatnich latach humanistyka środowiskowa zyskuje coraz większą popularność, zarówno w badaniach naukowych, jak i w edukacji na poziomie akademickim. Rośnie też zaangażowanie społeczeństwa w ochronę środowiska, takie jak działania przeciwko wycince lasów czy regulacji rzek. Jednakże istotnym wyzwaniem pozostaje brak wdrożenia humanistyki środowiskowej do polskiego systemu edukacji. Zmiany w tym obszarze mogą być kluczowe dla przyszłości szkolnictwa. W książce "Więcej-niż-tylko-ludzkie lekcje języka polskiego. Edukacja polonistyczna w czasach kryzysu klimatycznego" omówiono, jak wprowadzenie środowiskowych analiz i interpretacji może wzbogacić zajęcia z języka polskiego. Humanistyka środowiskowa, dzięki swojej rewizjonistycznej naturze, umożliwia nowe spojrzenie na tradycyjny kanon literatury, pokazując historię świata z bardziej kompleksowej perspektywy i wspierając tworzenie nowych narracji. Edukacja, będąc w dobie kryzysu klimatycznego, powinna być motorem takich przemian, budując nowe języki i pojęcia. Wyzwania te mogą również obejmować przemyślenie przekazywanych na zajęciach literackich treści, by odejść od dominującego antropocentryzmu i stworzyć miejsce dla współistnienia kultur i natury. Szkoła powinna jak najprędzej przyczynić się do zmiany sposobu myślenia uczniów, promując nową wizję świata, wolną od podziału na naturę i kulturę, i wychodząc poza ludzką perspektywę.