Straszny dziadunio

Polikarp Białopiotrowicz, znany jako „Straszny dziadunio”, jest właścicielem majątku Tepeńca na Polesiu. Po tym jak stracił synów, skupił się na wychowaniu dwóch wnuków. Wojcieszek, który preferuje, by nazywano go Albertem, jest rozrzutny, nie stroni od wydawania pieniędzy i unika wszelkiej odpowiedzialności. Drugi wnuk, Hieronim, znany jako Rucio, to młody człowiek pełen ambicji, który pragnie niezależności i nauki, kierując się własnym, przemyślanym planem na przyszłość. Zaniepokojony o przyszłość dziedzictwa, Polikarp postanawia poddać wnuków próbom, aby ocenić, który z nich zasługuje na to, by przejąć majątek i kontynuować rodzinne tradycje. W tym celu stosuje dość surowe metody, m.in. wysyła listy i osobiście nadzoruje ich postępy, decydując się interweniować, gdy sytuacja tego wymaga. Wojcieszek nie czuje presji, gdyż łatwo przychodzi mu życie pełne luksusu, co sprawia, że ignoruje wymagania stawiane przez dziadka. Natomiast Hieronim, mimo że jest pełen ideałów i odwagi, musi zmierzyć się z licznymi przeszkodami, takimi jak pomówienia, zdrady oraz cierpienia. Wieloletnie zmagania, zmagania z chorobą oraz wygnanie mają na celu ukształtowanie go jako wartościowego człowieka. Ten opis pochodzi od wydawcy.