Rok 1984

💀 Nie czułam się wcale wolna [RECENZJA] 💀

"„Wolność to możliwość powiedzenia, że dwa plus dwa to cztery" - G. Orwell, "Rok 1984"

Poznałam Winstona Smitha i miejsce jego pracy. Zabrał mnie do Ministerstwa Prawdy w szczególności do Departamentu Archiwów. A tam ustawiono krzesła pośrodku sali i na dużym teleekranie puszczono nagranie. Były to Dwie Minuty Nienawiści. Widziałam Wroga Ludu jak przemawia, ale także tych którzy krzyczeli i rzucali rzeczami w ekran. Byli pełni nienawiści. Dopiero teraz zauważyłam, że Winston czuł to samo co ja wtedy.

Ten tytuł chyba nie trzeba przedstawiać, każdy z nas miał jakąś styczność z nim czy Autorem. Ja w technikum poznałam pióro Orwella. Teraz wracam do "Roku 1984" po latach. Odczuwam te lekturę całkiem inaczej minęło w końcu prawie 8 lat.

Ta książka to przykład tego jak system wpływa na ludzi w nim skupionym. Jak strach powoduje podporządkowanie, a zarazem jak ciągłe wpajanie informacji propagandowych zmienia poglądy obywateli i zmusza ich do podporządkowania się systemowi. Czytając książkę nie mogłam uwierzyć jak to wszystko działało, każdy ruch władzy był przemyślany. Jedno było pewne: obywatele mieli być wierni władzy i myśleć tak jak oni chcieli. Nawet myśli potrafili kontrolować, tak by było po myśli Wielkiego Brata.

Rozmowa głównego bohatera z O'Brienem pokazała, że mimo jasnych argumentów Smitha jego rozmówca utwierdzał w przekonaniu, że jednak cywilizacja ma prawo bytu w pełnym strachu, okrucieństwie i nienawiści. Patrząc na to jak system działał w tej książce strach rządził w pełni i nie łatwo było go złamać.