Pensjonat pamięci

Tony Judt, uznawany za jednego z czołowych umysłów naszych czasów, dzieli się poruszającą historią swojego życia oraz zmaganiami z nieuleczalną chorobą. Interesowały go od zawsze mnemotechniki, które wykorzystywali myśliciele i podróżnicy z początku ery nowożytnej do organizowania danych i wspomnień. Na ten temat pięknie pisała Frances Yates w kontekście renesansu, a także Jonathan Spence w książce "The Memory Palace of Matteo Ricci". Ci mistrzowie pamięci tworzyli metaforyczne pałace jako schronienia dla swoich wiedzy - miejsca te miały wyjątkowy urok choćby dla jednego odbiorcy.Judt, codziennie ożywiający te symboliczne przestrzenie, odnajdywał tam inspirację do segregowania swoich myśli i przygotowań do codziennego pisania. Stał się ikoną nie tylko dzięki swojej odwadze w obliczu choroby, ale także dzięki swojej intelektualnej uczciwości, niezależności sądów oraz głębokiemu zrozumieniu Europy Wschodniej, a szczególnie Czech. Jak sam przyznał, nauka języka czeskiego była kluczowa dla jego rozwoju jako naukowca i człowieka. Aleksander Kaczorowski w książce "Pensjonat pamięci" podkreśla, że poznanie czeskiego wiele mu dało, choćby po to, by lepiej zrozumieć Tony'ego Judta.Książka ta, wydana przez Wydawnictwo Czarne w 2012 roku, jest nie tylko opowieścią o osobistej walce, ale także świadectwem wpływu różnych kultur na rozwój intelektualny Judta.