Lato bez końca

Młoda matka z kilkuletnią córką przybywa do hotelu, który od pewnego czasu nie przyjmuje gości. Stało się to, odkąd w pobliskim lesie zaczęły szaleć pożary, które odebrały temu dawniej spokojnemu uzdrowisku jego niepowtarzalny urok. Iris, prowadząca ten hotel, odbiera przyjazd gości z jednej strony jako przyjemne zaskoczenie, z drugiej jednak budzi to jej niepokój: zachowanie nieznajomej matki wydaje się podejrzane. Zastanawia się, czy kobieta uciekła od męża, a także czy powinna wspierać ją, mimo że wydaje się ona niezbyt troskliwie opiekować córką. Może to jednak dziecko wymaga ochrony przed swoją matką? Mimo powolnego zbliżania się i odkrywania sekretów z przeszłości okazuje się, że niespodziewana wizyta może zakończyć się w każdej chwili; tajemnicą pozostaje, skąd może nadejść prawdziwe zagrożenie. Powieść "Lato bez końca" tworzy sugestywną, niemal klaustrofobiczną atmosferę w kontekście dramatycznych zmian klimatycznych, wciągając nas w świat widziany oczami Iris. Opowieść ta zgłębia problem przemocy niefizycznej w relacjach, a wszechobecność pożarów zapewnia dramatyczną scenerię dla tej subtelnej narracji o kobiecej przyjaźni, zaufaniu i solidarności. Napisana rytmiczną i nastrojową prozą książka zmusza do refleksji i skłania do stawiania pytań o to, komu tak naprawdę można zaufać.