Kostrzewa

Historia ta jest niezwykle szczera, jak grzaniec wypity po bezsennej nocy – potrafi być ostra, a jednocześnie pełna niespodziewanej czułości. Nie znajdziesz tu poradnika, jak żyć, ale możesz doświadczyć poruszenia, czytając o śmiechu i tęsknocie, które być może przywiodą Ci ulgę, że ktoś wreszcie wyraził w słowach Twój stan ducha. Czyż nie każdy z nas choć raz próbował się poskładać na nowo, może nieco niezdarnie, ale po swojemu? Trzy bohaterki, trzy różne historie i jedno wspólne pytanie: czy można kochać bez lęku, nie tracąc przy tym siebie samego? Inga zmaga się z życiem po serii sercowych krachów. Jagna, z własnego wyboru twarda jak skała, w głębi pragnie, by ktoś się nią zaopiekował. Matylda stara się uciec od przeszłości, która niespodziewanie puka do jej drzwi w chwili, gdy sprawy zaczynają się układać. Ścieżki trzech kobiet zbiegają się w starym domu nieopodal Lublina, który kryje w sobie zarówno pachnące historiami listy, jak i wspomnienia ukryte pod podłogą. Ta książka opowiada o przepaści między miłością a stratą, złością a czułością, i próbą spojrzenia na siebie samego przez pryzmat dna kieliszka. Zawarta w niej tajemnica, odrobina magii oraz intensywne emocje, które można niemal kroić nożem, tworzą narrację nieidealną, ale prawdziwą i bliską sercu. Zabierz ją, by jej słowa uczyniły lżej tam, gdzie boli najbardziej.